<$BlogRSDUrl$>

mánudagur, nóvember 29, 2004

Nonni var í þann veginn að kovera eitt stykki jólalag, þegar móðir hans kom inn og skipaði honum í klippingu. Án nokkurs viðmóts fór Nonni upp í litla sæta sjálfskipta Runóinn hennar múttu og dreif sig í hárskurð, þar sem hann átti pantaðan tíma á mínútunni.
"Klipptu nú litla sæta strákinn minn", sagði móðir hans, en hún hafði komið með til að borga særingarnar.
Þegar móðirin loks fór var Nonna bent á að koma sér fyrir í stól og klippikonan dreif sig í verkið.
Þar sem móðirin hafði einungis borgað fyrir "hálfa klippingu" eins og einhver orðaði það, gerði klippikonan sér ekki fært um að taka meira en lítið af hárinu, og þegar hún var beðin um að taka aðeins meira þverneitaði hún fyrir það að klippa millimetranum lengra, Jóni til mikilllar gremju.. Hún féllst þó á það á endanum eftir mikið rugl um einhvað annað rugl á einhverju rugl hárklippimáli, að gera einhvað stórfurðulegt svo ekki kæmi kúla?.. Hún hætti þó á þeim tímapunkti sem Jóni fannst hárið á sér vera orðið fínt. Hinsvegar ákvað hún að spreyja einhverju gumsi yfir hárið á honum svo það varð ekki jafn fínt og áður..
Hvað um það.. Jóni var nett sama..
Eftir morð og dráp á framúrstefnilegu og módernísku hári Nonna, þaut hann út um klippistofuhurðina og þakkaði ekki einu sinni fyrir.. Honum datt það ekki í hug.. bara gleymdi því..
Á leiðinni heim gekk hann svo galvaskur upp stigann og áfram göngustíginn.
Alltíeinu heyrir hann létt, hröð spor koma hratt á eftir sér. Þó svo að hann gangi á venjulegum hraða er eins og þessi snöggu spor nái ekki til hans. Hann leggur ekki í það að líta við. Hann kemur því fyrir sig að þetta sé litli krakka'anginn sem hann gekk framhjá nokkrum metrum fyrr.. Eins ákaft og barnið hljóp náði það ekki til hans og Jón gjörsamlega beið eftir því að það flygi á hausinn á einu af þessum stóru svellum sem umkringdu hann.
"Hann hlýtur að detta á þessu", hugsaði Nonni um leið og hann gekk yfir hálkubút í stærri kantinum.
*Flomp*. "AAAAAA", heyrðist í litla barninu.
Jón lagði ekki í það að líta við. Honum var sama..
*
Sinfó í samvinnu við Hamrahlíðarkórana eftir 3 daga.. 2.des..
*
Ég vona að "þið" fyrirgefið brot mín á því að ég sagðist ekki blogga fyrr en jólafríið kæmi.. segjum sem svo að ég hafi verið í jólafríi í hálftíma.. og byrja núna að læra undir prófin.. feiitt..

föstudagur, nóvember 26, 2004

ég strokaði allt út sem ég var búinn að skrifa.. þið getið hætt að líta hingað, það kemur ólíklega blogg þangað til að ég verð kominn í jólafrí og byrjaður að geta hugsað skýrt aftur.. vona að sá dagur komi..


föstudagur, nóvember 19, 2004

"Talandi um norðanátt og stinningskalda, snjókomu og já! Snjóskafla!" mælti Jón er hann leit út um gluggann einn morguninn, vel myglaður eftir góðan svefn, en leið nú fremur óþæginlega vegna kuldans sem náði til hans í gegnum tvöfalt glerið í herberginu sem hann stóð í, á nærbuxunum einum, tilbúinn til að fara að sturta sig.
"Á morgun segir sá lati!", hugsaði Jón spekingslega og lagðist aftur í rúmið til að njóta sængurhlýjunnar nokkrar mínútur enn, í stað þess að fá heita vatnsgusu yfir berann líkamann í kerinu inni á baðherbergi.
Þegar Jón vaknaði augun aftur, tilbúinn til að klæða sig kumpánlega upp fyrir skólann, sagði hann við sjálfan sig: " Ég get þetta ekki lengur!, Nú er ég ekki búinn að sturta mig í þrjár vikur og lyktin af mér er orðin svo vond að fólk hleypur af göngum skólans þegar ég geng inn á þá". Hæglega gekk hann að ískápnum og opnaði hann. "Nei nú detta mér allar dauðar lýs úr höfði, sem betur fer" sagði hann, á meðan þær lifandi skoppuðu um sposkar á svip, ánægðar með að hafa ekki fallið úr hársverði hans. "Hvað ert þú að gera hér?" spurði hann, og ranghvolfdi augunum, á meðan hann veitti vini sínum Pétri hjálparhönd við að komast útúr ískápnum, þar sem hann hafði legið nokkra daga og var að einhverju leiti byrjaður að mygla.
"Sæll Jón, þú gleymdir mér nú bara hér um seinustu helgi, og þar sem þú hefur ekki haft orkuna í það að setja ónýtu léttmjólkina aftur inn í ískáp, þá hefur einfaldlega engin umferð verið um ískápinn og ég dúsað hérna eins og silakeppur í marga daga!" sagði Pétur hálf reiður á svip, en mátti þó greina smá hamingju í spékoppunum, "Þú ert brjálaður, ég veit ekki hvaða helvítis rugl þetta er! viltu hætttessu omg? ".

- Brot úr Ævintýrin um Jón og Pétur, eftir Steingrím Sigfússon, gefið út af Hjálparsveit skáta 1974

***

Hei ég fór á kaffihúsakvöld í kvöld..

Framhald á næstu dögum, þetta var einungis viðhaldið mitt.. þeas til að viðhalda blogginu.. segjum á morgun?





This page is powered by Blogger. Isn't yours?